Niveau B2Hilfsverb: habenUnregelmäßig (Strong)Untrennbar (Inseparable)Verified Dictionary
bekennen
bekennt·bekannte·hat bekannt
ENto confess, to profess, to admit
BNস্বীকার করা / আনুগত্য প্রকাশ করা
Infinite Formen
Infinitiv mit zu:zu bekennen
Partizip I:bekennend
Partizip II:bekannt
» Die Angeklagte bekannte sich schuldig vor Gericht.
to confess, to profess, to admit
Präsens (Present)
Gegenwart| ich | bekenne |
| du | bekennst |
| er/sie/es | bekennt |
| wir | bekennen |
| ihr | bekennt |
| sie/Sie | bekennen |
Präteritum (Imperfect)
Vergangenheit| ich | bekannte |
| du | bekanntest |
| er/sie/es | bekannte |
| wir | bekannten |
| ihr | bekanntet |
| sie/Sie | bekannten |
Perfekt (Perfect)
Gesprochen| ich | habe bekannt |
| du | hast bekannt |
| er/sie/es | hat bekannt |
| wir | haben bekannt |
| ihr | habt bekannt |
| sie/Sie | haben bekannt |
Imperativ (Command)
Aufforderung| (du) | bekenn |
| (ihr) | bekennt |
| (Sie) | bekennen Sie |
Konjunktiv II (Subjunctive II)
Wunsch/Höflich| ich | bekännte |
| du | bekänntest |
| er/sie/es | bekännte |
| wir | bekännten |
| ihr | bekänntet |
| sie/Sie | bekännten |
Infinitive & Partizipien
GrundformenInfinitiv I:
bekennen · zu bekennen
Partizip I & II:
bekennend · bekannt