Niveau B1Hilfsverb: habenRegelmäßig (Weak)Trennbar (Separable)Verified Dictionary
auspacken
packt aus·packte aus·hat ausgepackt
ENto unpack
BNমোড়ক খোলা
Infinite Formen
Infinitiv mit zu:auszupacken
Partizip I:auspackend
Partizip II:ausgepackt
» Ich packe meinen Koffer aus.
to unpack
Präsens (Present)
Gegenwart| ich | packe aus |
| du | packst aus |
| er/sie/es | packt aus |
| wir | packen aus |
| ihr | packt aus |
| sie/Sie | packen aus |
Präteritum (Imperfect)
Vergangenheit| ich | packte aus |
| du | packtest aus |
| er/sie/es | packte aus |
| wir | packten aus |
| ihr | packtet aus |
| sie/Sie | packten aus |
Perfekt (Perfect)
Gesprochen| ich | habe ausgepackt |
| du | hast ausgepackt |
| er/sie/es | hat ausgepackt |
| wir | haben ausgepackt |
| ihr | habt ausgepackt |
| sie/Sie | haben ausgepackt |
Imperativ (Command)
Aufforderung| (du) | pack aus |
| (ihr) | packt aus |
| (Sie) | packen Sie aus |
Konjunktiv II (Subjunctive II)
Wunsch/Höflich| ich | packte aus |
| du | packtest aus |
| er/sie/es | packte aus |
| wir | packten aus |
| ihr | packtet aus |
| sie/Sie | packten aus |
Infinitive & Partizipien
GrundformenInfinitiv I:
auspacken · auszupacken
Partizip I & II:
auspackend · ausgepackt