Niveau B1Hilfsverb: habenUnregelmäßig (Strong)Trennbar (Separable)Verified Dictionary
auskennen
kennt aus·kannte aus·hat ausgekannt
ENto know one's way around
BNপথ চেনা
Infinite Formen
Infinitiv mit zu:auszukennen
Partizip I:auskennend
Partizip II:ausgekannt
» Ich kenne mich in der Stadt aus.
to know one's way around
Präsens (Present)
Gegenwart| ich | kenne aus |
| du | kennst aus |
| er/sie/es | kennt aus |
| wir | kennen aus |
| ihr | kennt aus |
| sie/Sie | kennen aus |
Präteritum (Imperfect)
Vergangenheit| ich | kannte aus |
| du | kanntest aus |
| er/sie/es | kannte aus |
| wir | kannten aus |
| ihr | kanntet aus |
| sie/Sie | kannten aus |
Perfekt (Perfect)
Gesprochen| ich | habe ausgekannt |
| du | hast ausgekannt |
| er/sie/es | hat ausgekannt |
| wir | haben ausgekannt |
| ihr | habt ausgekannt |
| sie/Sie | haben ausgekannt |
Imperativ (Command)
Aufforderung| (du) | kenn aus |
| (ihr) | kennt aus |
| (Sie) | kennen Sie aus |
Konjunktiv II (Subjunctive II)
Wunsch/Höflich| ich | kännte ause |
| du | kännte ausest |
| er/sie/es | kännte ause |
| wir | kännte ausen |
| ihr | kännte auset |
| sie/Sie | kännte ausen |
Infinitive & Partizipien
GrundformenInfinitiv I:
auskennen · auszukennen
Partizip I & II:
auskennend · ausgekannt