Niveau B1Hilfsverb: habenRegelmäßig (Weak)Trennbar (Separable)Verified Dictionary
anvertrauen
vertraut an·vertraute an·hat anvertraut
ENto confide
BNবিশ্বাস করে বলা
Infinite Formen
Infinitiv mit zu:anzuvertrauen
Partizip I:anvertrauend
Partizip II:anvertraut
» Sie hat mir ein Geheimnis anvertraut.
to confide
Präsens (Present)
Gegenwart| ich | vertraue an |
| du | vertraust an |
| er/sie/es | vertraut an |
| wir | vertrauen an |
| ihr | vertraut an |
| sie/Sie | vertrauen an |
Präteritum (Imperfect)
Vergangenheit| ich | vertraute an |
| du | vertrautest an |
| er/sie/es | vertraute an |
| wir | vertrauten an |
| ihr | vertrautet an |
| sie/Sie | vertrauten an |
Perfekt (Perfect)
Gesprochen| ich | habe anvertraut |
| du | hast anvertraut |
| er/sie/es | hat anvertraut |
| wir | haben anvertraut |
| ihr | habt anvertraut |
| sie/Sie | haben anvertraut |
Imperativ (Command)
Aufforderung| (du) | vertrau an |
| (ihr) | vertraut an |
| (Sie) | vertrauen Sie an |
Konjunktiv II (Subjunctive II)
Wunsch/Höflich| ich | vertraute an |
| du | vertrautest an |
| er/sie/es | vertraute an |
| wir | vertrauten an |
| ihr | vertrautet an |
| sie/Sie | vertrauten an |
Infinitive & Partizipien
GrundformenInfinitiv I:
anvertrauen · anzuvertrauen
Partizip I & II:
anvertrauend · anvertraut